حجاب نزد فاطمه (س)

چند روايت درباره اهميت حجاب در نظر فاطمه زهرا عليهاسلام:

حضرت موسى بن جعفر عليه السلام از پدران گراميش از حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام نقل فرمود که: 

روزى شخص نابينايى اجازه ورود خواست. فاطمه عليهاسلام برخاست و چادر به سر کرد. 

رسول خدا فرمود:« چرا از او رو مى گيرى، او که تو را نمى بيند؟»

فاطمه عرض کرد:« او مرا نمى بيند، اما من که او را مى بينم. و او اگر چه مرا نمى بيند ولى بوى مرا که حس مى کند.» 

رسول خدا فرمود:« شهادت مى دهم که تو پاره تن منى.» 

روزى رسول خدا از اصحاب خود پرسيد:« نزديکترين حالات زن به پروردگارش کدام است؟» اصحاب نتوانستند جواب بدهند. اين سؤال به گوش فاطمه عليهاسلام رسيد. فاطمه فرمود:« نزديکترين حالات زن به پروردگارش وقتى است که در خانه اش بنشيند (و خود را در کوچه و بازار، جلو چشم نا محرمان قرار ندهد.)» 

وقتى رسول خدا اين سخن را شنيد، فرمود:« فاطمه پاره تن من است.» 

اميرالمؤمنين عليه السلام مى فرمايد: روزى رسول خدا از ما پرسيد:« بهترين کار براى زنان چيست؟» 

فاطمه عليهاسلام پاسخ داد:« بهترين کار براى زنان اين است که مردان را نبينند و مردان نيز آنها را نبينند » 

رسول خدا فرمود:« فاطمه پاره تن من است » 

رسول خدا بعد از ازدواج فاطمه عليهاسلام کارها را بين او و على عليه السلام تقسيم کرد و فرمود کارهاى منزل با فاطمه و کارهاى خارج از منزل با على. 

فاطمه عليها سلام مى فرمايد:« هيچ کس نمى ‌داند من چقدر خوشحال شدم که رسول خدا مرا از ظاهر شدن در پيش چشم مردان معاف کرد.» 

روزى فاطمه زهرا سلام الله عليها به اسماء فرمود:« چه بد است اين تخته‌هايى که بدن مرده را براى تشييع جنازه روى آن مى گذارند! زيرا وقتى زنى را روى آن قرار مى دهند و پارچه اى بر بدنش مى کشند، حجم بدن او معلوم است.» 

اسماء گفت:« من که در حبشه بودم، مى ديدم مردم آنجا تابوتى از چوب درست مى کردند و مرده را داخل آن مى گذاشتند.» 

سپس اسماء با چوب خرما تابوتى لبه‌دار درست کرد و به فاطمه عليهاسلام نشان داد. حضرت فاطمه بسيار خوشحال شد و فرمود:« اين خيلى خوب است. وقتى مرده را داخل آن قرار دهند و پارچه‌اى روى آن بکشند، ديگر معلوم نمى شود مرده مرد است يا زن.» و فرمود:« پس از مرگم، مرا در همين تابوت بگذاريد.» 
منابع: 
بحارالانوار، ج 43، صفحات 91 و 93 و 54 و 81 و 189. 
بحار/92/43 اول صفحه - 
بحار/189/43 - 
بحار1/81/43- 
بحار/54/43 –
برگرفته از پايگاه شهيد آوينى