پیامبر اکرم(ص):


«مَنْ صَبَرَ علی سوءِ خُلْقِ امْرَأَتِهِ اَعطاهُ اللّه ُ

مِنْ الاَجْرِ ما اَعْطاهُ داوُدَ(ع) عَلی بَلائِهِ، و مَنْ صَبَرَتْ علی سوءِ خُلْقِ زَوْجِها اعطاها مِثلَ ثوابِ آسیةَ بنتِ مُزاحمٍ؛ 

مردی که بر بداخلاقی زنش صبر و بردباری کند خداوند پاداشی را که به داود به خاطر تحمل و سختی عطا کرد به او می دهد، و زنی که بر بداخلاقی شوهرش شکیبایی به خرج دهد، خداوند همانند پاداش آسیه دختر مزاحم را (که یکی از چهار زن مشهور و بزرگ جهان توحید است) به او خواهد داد.»(1)

بسیاری از زوجین پس از گذشت مدتی از زندگی مشترک به دلیل اختلافات و نزاعهای مکرر و همیشگی به این نتیجه می رسند که تنها یکی از طرفین می تواند با اقدامات سازنده به بهبود ساختار زندگی زناشویی خود کمک کند؛ با این تفاوت که مطمئن است هرگز آن زندگی، خواسته ها و انتظارات او را از زندگی زناشویی برآورده نساخته و نخواهد ساخت.

بسیاری از زوجین نیز به گره ها و مشکلات در روابط زناشویی خود پی می برند اما در تصمیم گیری مردد باقی می مانند. به عبارت دیگر نمی دانند باید در صدد تجدید نظر در ادامه زندگی زناشویی برآیند یا خیر. به عنوان مثال بسیاری از اشخاص تصمیم به ترک 

ازدواج می گیرند اما به دلایل موجهی همچون انتظار کشیدن برای مستقل شدن فرزندان، تصمیم خود را عملی نمی سازند.

در هر حال، هر کدام از زوجین باید بدانند می توانند و قادر هستند شرایط زندگی زناشویی خود را بهتر کنند و اگر این مورد به اتفاق هم و مورد توافق زن و مرد باشد بهتر و سریع تر رخ خواهد داد.

زوجین باید بدانند که در اغلب موارد طلاق به جای آنکه از دشواریهای زندگی آنان بکاهد، بر این مشکلات خواهد افزود. این مسأله حتی اگر پای فرزند هم در میان نباشد می تواند اتفاق بیفتد.

گاه زن و مرد با طلاق گرفتن از شر مشکلات موجود زندگیشان رها می شوند اما مشکلاتی دیگر و بسیار بیشتر در انتظار آنان خواهد بود. به عنوان مثال ممکن است وضعیت مالی آنها خراب شود یا گرفتار تنهایی و افسردگی شوند و اضافه بر همه اینها درد و رنج ناشی از رؤیاهای از دست رفته اضافه خواهند شد.

از طرف دیگر بزرگترین و مهمترین بازندگان صحنه طلاق فرزندان خانواده خواهند بود. این فرزندان بلاشک سالها با احساسات جریحه دار زندگی خواهند کرد.

برخی از زوجین در ذهن خود این سؤال را تکرار می کنند: «آیا زمانی که ازدواجی ناموفق داریم به خاطر بچه ها باید با هم بمانیم؟» آنها ممکن است همین سؤال را از اطرافیان و نزدیکان خود به کرات پرسیده باشند.

برای جواب به این سؤال باید به نکته ای اساسی و مهم توجه داشت. این زوجین برای خود چنین فرض کرده اند که یا باید در شرایط زندگی دشوار و آشفته و برهم همراه با فرزندانشان به زندگی مرارت بار ادامه دهند و یا تن به طلاق بدهند. اما باید خاطرنشان ساخت که صرفا همین دو راه پیش روی زوجین قرار ندارد. راه حل سومی نیز موجود است. راه حلی که با تمسک به آن می توان بار دیگر شعله های مهر و محبت و عشق را در زندگی ایجاد و برپا کنند. آنان می توانند بار دیگر در ازدواج خود رابطه ای شادمانه به وجود آورند. رابطه ای شادمانه برای خود، همسر و فرزندانشان. ممکن است این راه سوم در ذهن عده ای از همسران غیر عملی و غیر ممکن جلوه کند. اما به حکم و دلیل تجربه بسیاری از زوجینی که راه سوم را رفته اند و موفق بوده اند بدین گونه نیست.

بسیاری گمان می برند زوجهای خوشبخت از آن روی زندگی سعادتمندانه ای دارند که به مدد و لطف بخت و اقبال و شانس با هم جور در آمده اند. اما بررسی زندگی و وضعیت زوجهای خوشبخت نشان می دهد که چنین چیزی نمی تواند واقعی باشد. زوجهای خوشبخت از آن جهت مناسب و وفق همدیگر هستند که برای داشتن و برپایی زندگی زناشویی بهتر و متعالی تلاش کرده و تلاش می کنند. در واقع این زوجهای خوشبخت هم ناسازگاری هایی داشته و دارند. آنها هم در شروع زندگی درگیر نزاع و مشکلاتی چند بوده اند اما از آنجایی که به انتخاب و ازدواج خود اعتقاد و باور داشته اند، بدون هراس از مشکلات در مقام رفع مشکلات برآمده اند تا به مقام زوجهای خوشبخت رسیده اند.



1 ـ بحارالانوار، ج103، ص247.
پیام زن :: فروردین 1381، شماره 121