اگر نگاه به طور «خيره» و نه از روى قصد و غرضى باشد، باز هم اشكالى دارد؟ همه مراجع (به جز آيت اللّه صافى): نگاه به صورت نامحرم، اگر بدون قصد لذّت و ترس افتادن به حرام باشد، اشكال ندارد ولى اگر با يكى از اين دو مشخصه همراه باشد، جايز نيست.(1) 
 آيت اللّه صافى: نگاه به قصد لذت حرام است و بدون قصد لذت و ترس افتادن به حرام نيز بنابر احتياط واجب جايز نيست.(2) 
 تبصره. فرض مسأله در رساله‏هاى عمليه، در مورد نگاه عمدى و پيوسته است وگرنه نگاه اتفاقى به فتواى همه مراجع تقليد اشكالى ندارد. 
پى‏نوشت‏