موسیقی و ترانه و سرودهای مبتذل و احیاناً پخش آن از بلندگو، از دو جهت حرام و نادرست است: یکی به دلیل همسایه آزاری و ناراحت شدن دیگران، اگرچه مزاحمت برای یک نفر باشد، که این زشت ترین گناه است. دلیل دیگر این است که این گونه موسیقی، لهو و باطل و حرام می باشد و در شأن یک مسلمان نیست. متأسفانه، بعضی گمان می کنند که اگر این گونه مسائل در عروسی نباشد، مجلس عروسی شاد نیست، در صورتی که این گونه شادی ها، خشم و غضب خداوند و اولیای دین را در پی دارد. مگر شادی، منحصر در انجام کار حرام است؟ آیا ائمه علیه السلام ما نفرمودند: «مؤمن، کسی است که رضای خداوند را بر تمایلات و خواسته های خود مقدّم دارد؟» پس آن همه احادیث و روایات در مذمّت موسیقی برای چه کسی آورده شده است؟ آیا شیعه نباید به آن پای بند باشد؟! آیا ملائکه خداوند و ارواح پاک امامان علیه السلام از چنین مجلس عروسی ای راضی اند؟!
از پیامبر نقل است که فرمود:

«بیت الغناء لاتؤمن فیه الفجیعة و لا تجاب فیه الدّعوة و لایدخلا الملک؛1

خانه ای که در آن، موسیقی باشد، از مرگ و مصیبت در امان نیست و در آن خانه دعا مستجاب نمی شود و فرشته داخل آن نمی شود.»

و نیز فرمود:

«الغناء مجلس لاینظر الله الی اهله؛

در مجلسی که موسیقی باشد، خداوند به اهل آن مجلس نظر رحمت نخواهد کرد.»2

در حدیثی دیگر فرمود:

«کسی که موسیقی گوش دهد، روز قیامت کور و کر و لال محشور می شود.»

تنها گفته شده است که زنان در حجله عروسی ـ طوری که احدی صدای آن ها را نشنود ـ می توانند بخوانند.

اکنون شما، دختر و پسر جوان، شما فرزندان اسلام و علی علیه السلام، چگونه به خود اجازه می دهید در مجلسی که آغاز زندگی شما است عملی انجام شود که روح آن بزرگواران از شما افسرده و ناراحت گردد؟!

البته معمولاً افرادی فضول و از خود راضی در این گونه مجالس هستند که برای خودشان و خوش رقصی، خود را جلو انداخته، نوار و ضبط می آورند و ...؛ ولی شما داماد و عروس مسلمان، نباید بگذارید این گونه افراد مجالی برای عرض اندام پیدا کنند. شما که از دلخور شدن یک نفر عادی ناراحت می شوید و سعی می کنید کسی دلخور نشود، چگونه حاضر می شوید علی علیه السلام و فرزندان او و مهم تراز همه، خداوند متعال از شما دلخور شوند؟


1. کافی، ج۶، ص۴۳۳ .

2. وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۳۰۷ .