به همان اندازه كه پيوند زناشويى در اسلام مورد ترغيب و تشويق قرار گرفته، عزوبت و خوددارى ورزيدن از ازدواج و تشكيل خانواده مورد نكوهش قرار گرفته است. رسول‏
خدا صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:
 «شِرارُكُمْ عُزَّابُكُمْ، رَكْعَتانِ مِنْ مُتَأَهِّلٍ خَيْرٌ مِنْ سَبْعينَ رَكْعَةً مِنْ غَيْرِ مُتَأَهِّلٍ» «1»
بدترين شما بى‏همسران شما هستند. دو ركعت نماز شخص متأهّل از هفتاد ركعت نماز فرد بى‏همسر بهتر است.
آن حضرت به شخصى به نام «عكاف» برخورد. او با توجه به برخوردارى از امكانات مالى، مجرّد مى‏زيست. پيامبر صلى الله عليه و آله وقتى متوجه اين امر شد، خطاب به او فرمود:
ازدواج كن و گرنه گناهكار خواهى بود. «2»
امام صادق عليه السلام نيز فرمود:
 «انَّ رَكْعَتَيْنِ يُصَلّيهِما رَجُلٌ مُتَزَوِّجٌ افْضَلُ مِنْ رَجُلٍ يَقُومُ لَيْلَهُ وَ نَهارَهُ اعْزَبَ» «3»
همانا ارزش دو ركعت نماز مرد متأهّل، برتر از عبادت شبانه‏روزى مرد بدون همسر (عَزَبْ) است.
خلاصه‏
پيوند زناشويى و ازدواج يكى از سنّتهاى پيامبران الهى و ضامن حفظ و گسترش نسل بشر است.
قرآن كريم، ازدواج را مايه حفظ پاكى و عفّت مى‏داند و از مسلمانان مى‏خواهد كه پاكدامنى خود را به وسيله آن تضمين كنند.
رسول خدا صلى الله عليه و آله ازدواج را يكى از سنّتهاى خود برشمرده و نسبت به آن تأكيد فراوان كرده است.
آن حضرت جوانان را به ازدواج و تشكيل خانواده تشويق كرده و چه بسا در موارد لزوم، مقدّمات آن را براى افراد نيازمند فراهم مى‏كرد و كسانى را كه از اين سنّت پسنديده دورى مى‏گزينند مورد نكوهش قرار داده و از زمره پيروان خود خارج مى‏داند.
منبع:كتاب اخلاق خانواده(ج‏1)، ص: 20