در حدیث حسن از حضرت صادق علیه السلام منقول است که هرگاه کسى اراده خواستگارى نماید دو رکعت نماز بگذارد و حمد الهى را بگوید واین دعا بخواند اَللّهُمَّ اِنّى اُریدُ انْ اَتَزَوَّجُ فَقَدّرْلى مِنْ اِلنّسآءَ اَعَفَّهُمَّ فَرْجَا وَاَحْفَظَهُمَّ لى فى نَفْسِها وَ مال وَ اَوْسَعْهُنَّ رِزْقَا وَاَعظَمَهُمَّ بَرَکةً وَ قَدّرْ لى وَلَدا طیبا تَجْعَلَهُ خَلَفا صالِحا فى حَیوتى وَبَعْدَ مَوْتى .

در حدیث معتبر منقول است که سنتست تزویج در شب واقع شود.

درحدیث موثق منقول است که بحضرت امام محمد باقر علیه السلام خبر رسید که شخصى زنى خواست در ساعتى که هوا گرم بوده است ، درمیان روز، حضرت فرمود که گمان ندارم که میان ایشان اتفاق و الفت بهم رسد پس بزودى از هم جدا شدند.

درحدیث معتبر دیگر منقول است که عقد کردن در ماه شوال خوبست .

درحدیث معتبر از حضرت صادق منقول است که هر که عقد کند یا زفاف کند وماه در عقرب باشد عاقبت نیکونبیند.

در روایت دیگر منقول استکه هر که در تحت الشعاع عقد یا زفاف کند بداند که فرزندى که منعقد شود پیش از تمام شدن سقط میشود.

از حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام منقول است که روز جمعه روز خواستگارى و نکاح است . و بدانکه مؤ منان را طلبیدن و میهمانى کردن در نکاح سنت است و پیش از عقد نکاح خطبه خواندن سنت است .

از حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم منقول است از سنت پیغمبرانست طعام دادن در وقت تزویج و حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم چون میمونه را تزویح نمود ولیمه فرمود وحلس بمردم خورانید و آن چنگالى بوده است که از خرما و روغن و کشک میساخته اند.

از حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم فرمود که ولیمه روز اول لازم است و در روزدوم نیکى است ودر روز سوم ریا و سمعه است و منقول است که حضرت امام محمد تقى علیه السلام چون دختر ماءمون را عقد کردند این خطبه را خواند اَلْحَمدُ لِلّهِ اِقْرارا بِنِعْمَتِهِ وَلا اِلهَ اِلاّاللّهُ اِخْلاصا لِوَحْدانِیته وَصَلَّى اللّهُ عَلى سَیدِ بَرِیتِهِ وَالاَْصْفِیآءِ مِنْ عِتْرَتِهِ اَمّا بَعْدُ فَقَدْ کانَ مِنْ فَضْلِ اللّهِ عَلَىِ الاَنامِ اِنْ اَغْناهُمْ بِالْحَلالِ عَنِ الْحَرامِ فَقالَ سُبْحانَهَ وَاَنْکحُو الاَْیامى مِنْکمْ وَالصّالِحینَ مِنْ عِبادِ کمْ وَاِمائِکمْ اِنْ یکونُوا فُقَرآء یغْنِهِمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَاللّهُ واسِعٌ عَلیمٌ.

سایر خطبه هاى طولانى در کتب مبسوطه مذکور است واین رساله گنجایش ذکر آنها را ندارد و در باب آداب صیغه نکاح رساله جدائى تاءلیف کردم .

منبع :حليه المتقين، علامه مجلسي