در مقاله ي قبل به روايتي زيبا وشيرين از پيامبر اکرم(ص) در ارتباط با پاداش خدمت زن به شوهرش اشاره شد، اما از آنجايي که اين احترام و خدمت گذاري متقابل است، به روايتي ديگر از پيامبر(ص) که اين بار خدمت مرد نسبت به همسرش را در برگيرنده ي اجر و پاداش مي دانند ، اشاره مي کنيم : .


حضرت در حديثي مي فرمايند: هرگاه مرد به زن خود آب بنوشاند، پاداش برد.
اکنون نوبت مرد است که پس از ايفاي وظايف خود در خارج از خانه و کسب حلال و تامين رفاه و آسايش براي خانواده اش که خود مهمترين وظايف مرد در خارج خانه است( و به فرموده ي حضرت سجاد :خداوند از آن کس خشنود تر است که خانواده ي خود را بيشتر در رفاه و نعمت قرار دهد)، به انجام وظايف خود در محيط خانه در کنار همسرش به نحو مطلوب بپردازد. حضور مرد در خانه و بودن او در کنار هسر و فرزندانش به ساختارخانه استحکام بخشيده و به نقش پذيري ديگر اعضاء جهت مي دهد. احترام و محبت او به بانوي خانه و کمک و ياري او در کارهاي خانه هرچند کم و ناچيز، درس ادب و اطاعت را به فرزندان مي آموزد و به چهره ي مهربان و لطيف مادر، عزت و بزرگي مي بخشد. نقش مرد در اين قسمت مکمل نقش زن ، زندگي را به سمت سعادت و کمال هدايت ميکند.

امير المومنين عليه السلام در حديثي کوتاه ، درس بزرگي را به مردان جامعه مي آموزند ، ايشان مي فرمايند: “فانّ المراة ريحانة و ليست بقهرمانه “

زن گل است نه قهرمان

اين تعبير زيبا و لطيف به مردان و شوهران مي آموزد چگونه با زن که به مانند گل است بايد رفتار کرد.

 

در واقع آنچه انتظار مي رود برخوردي ملايم همراه با مهرباني است. از کوچکترين فشار و صدمه بايد پرهيز کرد. در حقيقت شما مردان حافظ و نگهباني هستيد که در مقابل زيبايي و لطافت گل بايد به او رسيدگي کرده و مانع از پژمردگي اش شويد. حال شما قضاوت کنيد