زنا
در اینجا نخستین نكتهای كه جلب توجه
میكند این است كه اوضاع اجتماعی و اقتصادی و اخلاقی موجود در عصر حاضر، جوانان را
از ازدواج گریزان و به ارتكاب فحشاء راغب، بلكه مجبور مینماید.
البته این مطلب صحیح است ولی علت پدید
آمدن این وضع ناهنجار این است كه قوانین و مقررات اسلامی به طور كامل رعایت و
اجراء نمیشود و الا هرگاه این قوانین و مقررات به طور شایسته اجراء میشد مسلماً
از انتشار این همه عوالم فساد و موجبات انگیزش شهوت جلوگیری میكرد و وسایل ازدواج
و شرایط رفاه و آسایش زندگی را فراهم میساخت و جوانان را كه قبلهی آمال آیندهی مملكتند،
از سقوط در این درهی وحشتناك مصون میداشت.
چون زنا موجب فساد و اختلال نظام
اجتماعی بشری و هلاكت اخروی است خداوند به حكمت بالغهاش چند امر را واجب فرموده
كه اگرمسلمانان این امور را رعایت نمایند هیچگاه به چنین گناه بزرگی مبتلا نخواهند
شد.
1ـ حجاب از ضروریات قرآن است: در چند
جای قرآن مجید زنها را امر به حجاب فرموده از آن جمله در سورهی نور آیهی 30 میفرماید:
«و باید بزنند یعنی فرو اندازند زنها، مقنعههای خود را بر گریبانهایشان (گردن
خود را به مقنعهی سر بپوشانند تا مو و بناگوش و سینهشان پوشیده بماند) و زینت و جمال
و آرایش خود را جز برای شوهران و محارمشان یعنی پدر، پدر شوهر و پسر، و پسر شوهر،
و برادر و پسر برادر و پسر خواهر و سایر زنهای مسلمان و كنیز ملكی و خدمتگزاری كه
میل به زنا ندارد كه آنهایی هستند كه پیرند یا ابلهانی كه از شهوت مباشرت خبر
ندارند و طفلی كه هنوز به حد تمیز نرسیده و از حال مباشرت با زنان بیخبرند و نمیدانند
عورت زنان چیست. و زنان آن طور پای به زمین نزنند كه خلخال و زیور پنهان پاهایشان
معلوم شود».[1]
و در سورهی مباركهی احزاب میفرماید:
ای پیغمبر گرامی، به زنان و دختران خود و زنان مؤمنین بگو تا فرو گذارند بر خود
چادرهای خویش را و رویشان و كتفهای خود را با آن بپوشانند كه این كار نزدیكتر
است به اینكه به عفت و حریت شناخته شوند تا از تعریض و جسارت هوسرانان آسوده باشند.[2]
و در آیهی 32 از سورهی احزاب میفرماید:
ای همسران پیغمبر ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ شما مانند سایر زنها نیستید،
اگر میخواهید تقوی نمائید، پس با بیگانه با صدای نازك و مهیج سخن نگوئید تا آنان
كه دلشان بیمار است در شما طمع نكنند و بگوئید گفتاری نیكو و پسندیده و دور از
ریبت و تهمت و در خانههایتان جایگزین شوید و خودنمائیها و حركات دوران جاهلیت را
كنار گذارید.[3]
و در آیهی 43 از همین سوره میفرماید:
هنگامی كه برای كاری با زنهای پیغمبر ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ سخن میگوئید
در میان شما و ایشان حجابی باشد، این كار برای پاكی دلهای شما و آنها نیكوتر است.[4]
طبق این دستور، زنهای مسلمان موظفند
خود را از مردان بیگانه كه با آنها محرمیت ندارند بپوشانند و در قیافه و لباسی در
ملاء عمومی ظاهر شوند كه اندام و تن آنها در معرض نگاههای مسموم و شهوتآمیز هوسرانان
و تجاوزكاران نباشد، این وظیفهی زن است كه از این راه، هم شخصیت و ارزش خود را
حفظ كند و هم از پدید آمدن منظرهی مهیجی كه قهراً مردها را دچار تحریك و در نتیجه
آلوده شدن به افكار خطرناك نامشروع میكند مانع شوند بنابراین نباید زن در همه جا
در اختیار عابرین و چشم چرانان قرار بگیرد، چرا این قدر ارزش او ناچیز باشد و چرا
اینگونه علناً مبتلا به انحراف فساد شود پس از آنكه اندام لخت و نیمه لخت زنان در
كوچه و بازار و خیابان در برابر دیدگان مردان قرار گرفت كار به یك نظر تمام میشود،
دیگر هیچ فسادی پیش نمیآید و اصلاً كار به صدها جای باریكتر و ناگفتنی نمیكشد؟
اگر چنین است پس این همه روابط نامشروع زنان شوهردار و دختران كه در سراسر جهان بیحجابی
را گرفته از كجا است، عشقهای نامقدسی كه متصلاً كانونهای خانوادگی را از هم میپاشد
چگونه تولید میشود؟
2ـ نگاه به بیگانه: دیگر امر فرمود كه
زنان مسلمان چشمان خود را از نگاه به مرد بیگانه نگه دارند و مردان مسلمان را امر
فرمود كه نگاه به زنان اجنبیه خودداری كنند. در سورهی نور میفرماید: ای پیغمبر، مردان
مؤمن را بگو كه چشمان خود را از نگاه به اجنبیه بپوشانند و زنان مؤمنه را هم بگو تا
چشمهای خود را از مردان بیگانه بپوشانند و فروج و اندامشان را (از عمل زشت و تماس
نامشروع) نگه دارند و زینت و آرایش خود را جز آنچه قهراً ظاهر میشود بر بیگانه
آشكار نسازند.[5]
تیرهای زهرآلود شیطان: از حضرت صادق ـ
علیه السّلام ـ است كه: نگاه ناروا تیری است زهر آلود از تیرهای شیطان كه به قلب
صاحبش میخورد و چه بسیار نظرهای ناروا كه حسرت طولانی در پی دارد.[6]
زنای اعضای بدن: و نیز از حضرت باقر ـ
علیه السّلام ـ و حضرت صادق ـ علیه السّلام ـ است كه نیست كسی مگر اینكه بهرهای
از زنا داد، پس زنای چشم، نگاه نارواست و زنای دهان، بوسهی حرام است و زنای دست،
لمس بیگانه نمودن است.[7]
و نیز مروی است كه: كسی كه چشمان خود
را از حرام پر كند، خداوند روز قیامت چشمانش را از آتش پر میفرماید.[8]
ابلیس قرین آتشین: كسی كه زن بیگانهای
را در بر بگیرد در قیامت با شیطان هم زنجیر است به زنجیر آتشین و با هم در دوزخ
خواهند بود و كسی كه چشمش به زن بیگانهای بیفتد و برای خدا تكرار نظر نكند و چشم
بر هم گزارد یا به آسمان بنگرد خدا در دلش، امن و ایمانی قرار میدهد كه لذتش را
میچشد و او را با حورالعین تزویج میفرماید.[9]
و هر زنی كه شوهر داشته باشد و چشمش
را از نگاه به غیر شوهر و محرمش پر كند خشم خدا بر او شدید است.[10]
و در چند روایت از نگاه كردن به پشت
سر زنها، هر چند با حجاب باشند، نهی شده است كه البته حمل بر كراهت میشود.
اخباری كه در این زمینه است بسیار و
همین مقدار كافی است.
3ـ تحریم خلوت با بیگانه: خلوت با
بیگانه را با احتمال و ترس وقوع در حرام، تحریم فرموده هر چند مشغول عبادت شوند.
از پیغمبر اكرم ـ صلّی الله علیه و
آله و سلّم ـ مروی است كه: كسی كه ایمان به خدا و روز قیامت دارد در جائی نمیماند
كه نفس زن بیگانه را میشنود.[11]
وقتی كه پیغمبر ـ صلّی الله علیه و
آله و سلّم ـ از زنهای مسلمان بیعت و عهد میگرفت شرط میفرمود كه با مردان
بیگانه در جای خلوت ننشینند.[12]
و مراد از خلوت، آن است كه مكان، جوری
باشد كه دیگری نتواند داخل شود مانند اطاقی كه درش بسته باشد یا خانهای كه كسی به
آن آمد و شد نكند.
4ـ حدود شدید: حدودی كه در اسلام برای
این عمل شنیع تعیین شده یكی از موجبات جلوگیری از شیوع آن است كه به طور اجمال در
ضمن پنج فرع بیان میشود:
1ـ اگر كسی با یكی از محارم نسبی خود
مانند: «خواهر، دختر، عمه، خاله، دختر برادر، دختر خواهر» زنا كند باید او را كشت.
2ـ اگر كسی شخصی را ببیند كه با زنش
زنا میكند و از ضرر ایمن باشد میتواند هر دو را بكشد (اگر ایمن نباشد یا باشد و
نكشد آن زن بر او حرام نمیشود).
3ـ هرگاه كافری با زن مسلمانی زنا كند
یا مسلمانی كه سه دفعه حد زنا خورده، در مرتبهی چهارم باید كشته شود.
4ـ مردی كه زن عقدی دائمی حاضر دارد و
او را در حال بلوغ و عقل وطی كرده و هر وقت هم بخواهد میتواند به او نزدیكی
نماید، با این وصف اگر با زن عاقلهی بالغهای زنا كند باید او را سنگسار نمود، و بعضی
برآنند كه اول باید صد تازیانه به او زد و سپس او را سنگسار كرد.
5ـ هرگاه زنا كننده محصن نبوده (یعنی
مرد زندار با شرایطی كه در فرع گذشته گفته شد) و به غیر محرم خود زنا نموده حدش
یكصد تازیانه است و همچنین زن زانیهای كه شوهر نداشته باشد حدش یكصد تازیانه است.
در مجموعهی انتشارات انجمن تبلیغات
اسلامی چنین مینویسد:
در اینجا دو مطلب بزرگ علمی دربارهی
زنا و دستور اسلامی آن یاد داشت میشود: در سورهی نور آیهی دو میفرماید: زن و
مرد زناكار را هر كدام یكصد شلاق بزنید و در اجرای این دستور الهی به آنها محبت
روا ندارید اگر شما به خدا و روز جزا ایمان آوردهاید. و باید در موقع شكنجهی
آنها گروهی از مؤمنین حاضر باشند.
اولین فلسفهی كه در این باره به نظر
میرسد این است كه شلاق زدن زانی و زانیه، یكی برای عبرت گرفتن سایرین است. كه گرد
این عمل زشت نگردند كه اگر چنان كنند گذشته از مجازات اخروی، مجازات دنیوی هم دارند
و آخر آیه كه تأكید میكند باید عدهای از مؤمنین در شكنجه آنها حاضر باشند این
موضوع را تأیید میكند.
دستور عملی كه رعایت آن سلامت جامعه و
مصون ماندن افراد و نسلها را تأمین میسازد.
در آیهی سوم از سورهی نور میفرماید:
الزانی لاینكح الازانیه او مشركه و
الزانیه لاینكحها الازان او مشرك و حرم ذلك علی المؤمنین.[13]
یعنی مرد زناكار زنی نگیرد مگر زن
زناكار یا مشركه و زن زناكار شوهر نكند مگر با مردی كه زناكار یا مشرك است و این
بر مؤمنین حرام است.
شرعاً باید ثابت شود: ضمناً باید
متوجه بود كه اجرای این حدود هنگامی است كه شرعاً زنا ثابت شده باشد كه آن هم
دارای شرایط خاصی است كه از آن جمله گواهی چهار نفر شاهد عادل مرد است به اینكه در
یك وقت و یك جا مرد زنا كننده را با زن خاصی كه او را میشناسند و در همان حال
ارتكاب، مشاهده كردهاند.
[1] . ولیضر بن بخمرهن علی جیوبهن ولایبدین
زینتهن الا لبعولتهن او آبائهن او آباء... (سوره 24 آیه 30).
[2]
. یا ایها
النبی قل لازواجك و بناتك و نساء المؤمنین یدنین علیهن من جلابیبهن ذلك ادنی ان
یعرفن... (سوره 33 آیه 59).
[3]
. یا نساء
النبی لستن كأحد من النساء ان اتقیتن فلا تخضعن بالقول فیطمع الذی فی قلبه مرض و
قلن قولاً معروفاً (سوره 33 آیه 32).
[4]
. و اذا
سألتموهن متاعاً فاسئلوهن من وراء حجاب ذلكم اطهر لقلوبكم و قلوبهن (سوره 33 آیه
54).
[5]
. قل
للمؤمنین یغضوا من ابصارهم و یحفظوا فروجهم ذلك ازكی لهم ان الله خبیر بما یصنعون
و قل للمؤمنات یغضضن من ابصارهن و یحفظن فروجهن ولایبدین زینتهن الا ما ظهر منها و
لیضربن بخمرهن... (سوره 24 آیه 30 و 31).
[6]
. النظر سهم
من سهام ابلیس مسموم و كم من نظره اورثت حسره طویله (وسائل الشیعه، كتاب نكاح،
ج14، باب 104، ص138).
[7]
. عن ابی
جعفر و ابی عبدالله ـ علیهما السلام ـ قالا ما من احدالا و هو یصیب حظاً من الزنا
فزناء العین النظر و زناء الفم القبله و زناء الیدین اللمس (وسائل الشیعه، ج14،
كتاب نكاح،باب 14، ص246).
[8]
. من ملأ
عینیه من امرأه حراماً حشاهما الله یوم القیمه بمسامیر من نار و حشاهما ناراً حتی
یقضی بین الناس ثم یؤمر به الی النار. (وسائل الشیعه، كتاب النكاح، باب 104، ص141).
[9]
. من نظر الی
امرأه فرفع بصره الی السماء او غمض بصره لم یرتد الیه بصره حتی یزوجه الله من
الحور العین و یعقبه ایماناً یجد طعمه (وسائل الشیعه، كتاب النكاح، باب 104، ص139.
[10]
. عن النبی ـ
صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ اشتد غضب الله علی امرأه ذات بعل ملأت عینها من غیر
زوجها و غیر محرم منها فانها ان فعلت ذلك احبط الله عزّوجلّ كل عمل عملت. (بحار
الانوار).
[11]
. من كان
یؤمن بالله و الیوم الآخر فلایبیت فی موضوع یسمع نفس امرأه لیست له بمحرم. (وسائل
الشیعه، ج 14، باب 99، ص134).
[12]
. عن ابی
عبدالله ـ علیه السّلام ـ قال: فیما اخذ الرسول ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ
البیعه علی النساء ان لایحتبین ولا یقعدن مع الرجال فی الخلاء (وسائل الشیعه، كتاب
النكاح، باب 99، ج14، ص133).
[13]
. سوره نور،
آیه 3.
آيت الله
شهيد دستغيب- گناهان کبيره، ج1، ص182 (با اندکي تلخيص)
